- Ratusz
- Kościół katolicki pw. Zesłania Ducha Świętego, pierwotnie ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy
- Kamienica „scheiblerowska”
- Kamienica Izraela Sendrowicza
- Dom Jana Petera
- Kamienica Hugona Wulfsohna, następnie Zelmana Salomonowicza
- Kamienica Abrama Lubińskiego, następnie Berka Zajberta
- Siedziba banku „Wilhelm Landau”
- Kamienica Dawida Szmulewicza
- Kamienica Oskara Kona
- Kamienica Rafała Sachsa
- Kamienica Izraela Poznańskiego
- Kamienica Hermana Konstadta
- Grand Hotel
- Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera
- Pałac Maksymiliana Goldfedera
- Kamienica Hugona Wulfsohna
- Kamienica Jana (Johanna) Petersilgego
- Dom Handlowy Emila Schmechela / Dom Buta
- Kamienica Szymona Goldbluma
- Magazyn konfekcyjny firmy „Schmechel i Rosner”, później cukiernia „Esplanada”
- Pałac Juliusza Heinzla wraz z kamienicami Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Juliusza Heinzla
- Kamienica Wilhelma Tugemanna
- Kamienica Aliny i Gustawa Schichtów
- Pałac Juliusza Kindermanna
- Kamienica firmy „Krusche i Ender”
- Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna
- Kamienica Ryszarda Bechtolda
- Kamienica Adolfa Żadiewicza/ Pomnik kamienicy
- Kamienica Ottona Schultza / „Paradyż”
- Pałac Ewalda Kerna
- Kamienica Rachmila Bronowskiego, następnie Naftala Bukieta
- Kamienica Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu
- Kamienica Izaaka (Icka) Grossleita (Groslajta)
- Kamienica Jakuba Wojdysławskiego
- Dom Józefa Johna
- Kamienica Wilhelma Landaua i Henryka Koschesa
- Kamienica Emila Millera
- Pałac Augusta Härtiga
- Fabryka Markusa Silbersteina
- Dom Gottlieba Bära (Baera, Beera)
- Pałac Schweikertów
- Bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki
- Pałac Karola Wilhelma Scheiblera syna
- Pałac Karola i Emila Steinertów
- Kamienica towarzystwa „Betania”
- Kościół ewangelicki św. Mateusza
- Willa Gustawa Geyera, dawny „Dom Zabaw”, Biała Fabryka, Dom Ludwika Geyera
- Budynki zakładów Ludwika Geyera
ŁÓDŹ ZACHWYCAJĄCA ULICĄ PIOTRKOWSKĄ
Piotrkowska 262/264
Pałac Schweikertów
Posesja, na której w 1910 r. wybudowano pałac, składała się z trzech działek o numerach hipotecznych 608-610. Pozwoliło to na wystawienie w południowej części ul. Piotrkowskiej obszernej siedziby w typie entre cour et jardin (między dziedzińcem a ogrodem), łączącej (popularne na ziemiach niemieckich) formy zmodernizowanego baroku z klasycyzmem. Pałac wpisuje się w nieliczną grupę realizacji na terenie Łodzi sięgających po tzw. styl około 1800. Prace budowlane przy obiekcie prowadziła łódzka firma „Wende i Klause”.
Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...
Działka należała w latach 90. XIX w. do rodziny John, w początku XX w. nabył ją Rudolf Keller, który szybko odsprzedał ją Robertowi Steinertowi, który wzniósł pałac, a następnie sprzedał go małżonkom Robertowi i Emmie Schweikertom, którzy wykończyli wnętrza pałacu. Dzięki odsunięciu budynku od zabudowy ul. Piotrkowskiej zyskał on reprezentacyjny dziedziniec ujęty od frontu dwiema oficynami. Na tyłach zaprojektowano ogród. Piętrowy pałac na planie prostokąta, nakryty został wysokim mansardowym dachem. Wejście główne akcentuje owalny portyk z tarasem wsparty na kolumnach toskańskich. Dziewięcioosiowa elewacja została w narożach zryzalitowana, część centralna na szerokości portyku nieznacznie cofnięta. Wysokie i smukłe okna parteru zakończone koszowo, na piętrze prostokątne. Elewacja wschodnia poprzedza taras prowadzący do ogrodu. Osie skrajne są zryzalitowane, pomiędzy nimi znajduje się portyk wsparty na kolumnach jońskich. Wnętrze jest bogato zdobione, w westybulu schody i okładziny ścian wykonano z marmuru. Dwukondygnacyjny hall prowadzi na piętro, gdzie znajduje się trójdzielne okno z dekoracją witrażową projektu Sebastiana Luciusa, prezentującą personifikacje: sztuki, miłości, umiarkowania, obfitości, przemysłu i handlu. Na parterze zachował się wystrój i meble projektu berlińskiej firmy „Kimbel & Frierdrichsen. Hoftischlermeister”.
Pałac należał do rodziny Schweikertów do 1945 r., po czym został przejęty przez państwo. Przez lata służył jako siedziba organizacji partyjnych i młodzieżowych. W 1991 r. przekazano go Uniwersytetowi Łódzkiemu. Po renowacji w 1993 r. ulokowano tam Instytut Europejski.
