- Ratusz
- Kościół katolicki pw. Zesłania Ducha Świętego, pierwotnie ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy
- Kamienica „scheiblerowska”
- Kamienica Izraela Sendrowicza
- Dom Jana Petera
- Kamienica Hugona Wulfsohna, następnie Zelmana Salomonowicza
- Kamienica Abrama Lubińskiego, następnie Berka Zajberta
- Siedziba banku „Wilhelm Landau”
- Kamienica Dawida Szmulewicza
- Kamienica Oskara Kona
- Kamienica Rafała Sachsa
- Kamienica Izraela Poznańskiego
- Kamienica Hermana Konstadta
- Grand Hotel
- Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera
- Pałac Maksymiliana Goldfedera
- Kamienica Hugona Wulfsohna
- Kamienica Jana (Johanna) Petersilgego
- Dom Handlowy Emila Schmechela / Dom Buta
- Kamienica Szymona Goldbluma
- Magazyn konfekcyjny firmy „Schmechel i Rosner”, później cukiernia „Esplanada”
- Pałac Juliusza Heinzla wraz z kamienicami Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Juliusza Heinzla
- Kamienica Wilhelma Tugemanna
- Kamienica Aliny i Gustawa Schichtów
- Pałac Juliusza Kindermanna
- Kamienica firmy „Krusche i Ender”
- Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna
- Kamienica Ryszarda Bechtolda
- Kamienica Adolfa Żadiewicza/ Pomnik kamienicy
- Kamienica Ottona Schultza / „Paradyż”
- Pałac Ewalda Kerna
- Kamienica Rachmila Bronowskiego, następnie Naftala Bukieta
- Kamienica Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu
- Kamienica Izaaka (Icka) Grossleita (Groslajta)
- Kamienica Jakuba Wojdysławskiego
- Dom Józefa Johna
- Kamienica Wilhelma Landaua i Henryka Koschesa
- Kamienica Emila Millera
- Pałac Augusta Härtiga
- Fabryka Markusa Silbersteina
- Dom Gottlieba Bära (Baera, Beera)
- Pałac Schweikertów
- Bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki
- Pałac Karola Wilhelma Scheiblera syna
- Pałac Karola i Emila Steinertów
- Kamienica towarzystwa „Betania”
- Kościół ewangelicki św. Mateusza
- Willa Gustawa Geyera, dawny „Dom Zabaw”, Biała Fabryka, Dom Ludwika Geyera
- Budynki zakładów Ludwika Geyera
ŁÓDŹ ZACHWYCAJĄCA ULICĄ PIOTRKOWSKĄ
Piotrkowska 272 a-b
Pałac Karola i Emila Steinertów
Karol Gottlieb Steinert w 1838 r. wykupił od Tytusa Kopischa część posiadła bielnikowego przy ul. Piotrkowskiej 276, gdzie postawił parterowy dom z drukarnią płócien. Następnie w 1843 r. dokupił sąsiednią działkę, na której w kolejnych latach poszerzał zakład. Jego syn Adolf wraz z synami stworzyli dobrze prosperujące przedsiębiorstwo tkanin bawełnianych. Zabudowa fabryczna sąsiadowała z budynkami mieszkalnymi i ogrodem, wpisując się tym samym w typowy dla Łodzi zespół fabryczno-rezydencjonalny.
Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...
W zespole najstarszym obiektem jest parterowy dom pochodzący z lat 40. XIX w., nakryty dwuspadowym, naczółkowym dachem, o pozbawionej dekoracji siedmioosiowej elewacji (up. Piotrkowska 274), mieszczący niegdyś drukarnię tkanin. Adolf wzniósł w 1891 r. pałac o formach neorenesansowych. Wraz ze wzrostem zamożności przedsiębiorstwa jego synowie Emil i Karol wybudowali nową rezydencję, wkomponowując ją między dwa wcześniej opisane obiekty. Zaakceptowany przez braci projekt berlińskiego architekta Alfreda Balcke powstał w 1909 r. i prezentował formy charakterystyczne dla renesansu niemieckiego. Pałac otrzymał dwie osobne części dla obu rodzin braci. Elewacja od ul. Piotrkowskiej ma swoistą symetrię wyznaczoną przez podwójny przejazd bramny. Architekt różnicuje obie części, co widoczne jest m.in. w odmiennym opracowaniu spływów wolutowych szczytów, form wykuszy oraz układzie i wielkości okien klatek schodowych. Obiekt ozdobiono starannie wykonaną kamieniarką. W dekoracji pojawiają się owocowe i kwiatowe festony, kartusze, rozety oraz putta. W kluczach łuków bram umieszczono monogramy właścicieli. Elewacja ogrodowa uzyskała zupełnie odmienny charakter, w górnej partii urozmaicają ją elementy konstrukcji ryglowej, a na parterze – przeszklone werandy i tarasy.
Po II wojnie światowej pałac przeszedł na własność państwa. Część północną przeznaczono na mieszkania komunalne, zaś południową zajmowały instytucje, m.in. biblioteka dzielnicowa. W latach 2017-2019 zabytek został poddany gruntownej renowacji.
