- Ratusz
- Kościół katolicki pw. Zesłania Ducha Świętego, pierwotnie ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy
- Kamienica „scheiblerowska”
- Kamienica Izraela Sendrowicza
- Dom Jana Petera
- Kamienica Hugona Wulfsohna, następnie Zelmana Salomonowicza
- Kamienica Abrama Lubińskiego, następnie Berka Zajberta
- Siedziba banku „Wilhelm Landau”
- Kamienica Dawida Szmulewicza
- Kamienica Oskara Kona
- Kamienica Rafała Sachsa
- Kamienica Izraela Poznańskiego
- Kamienica Hermana Konstadta
- Grand Hotel
- Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera
- Pałac Maksymiliana Goldfedera
- Kamienica Hugona Wulfsohna
- Kamienica Jana (Johanna) Petersilgego
- Dom Handlowy Emila Schmechela / Dom Buta
- Kamienica Szymona Goldbluma
- Magazyn konfekcyjny firmy „Schmechel i Rosner”, później cukiernia „Esplanada”
- Pałac Juliusza Heinzla wraz z kamienicami Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Juliusza Heinzla
- Kamienica Wilhelma Tugemanna
- Kamienica Aliny i Gustawa Schichtów
- Pałac Juliusza Kindermanna
- Kamienica firmy „Krusche i Ender”
- Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna
- Kamienica Ryszarda Bechtolda
- Kamienica Adolfa Żadiewicza/ Pomnik kamienicy
- Kamienica Ottona Schultza / „Paradyż”
- Pałac Ewalda Kerna
- Kamienica Rachmila Bronowskiego, następnie Naftala Bukieta
- Kamienica Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu
- Kamienica Izaaka (Icka) Grossleita (Groslajta)
- Kamienica Jakuba Wojdysławskiego
- Dom Józefa Johna
- Kamienica Wilhelma Landaua i Henryka Koschesa
- Kamienica Emila Millera
- Pałac Augusta Härtiga
- Fabryka Markusa Silbersteina
- Dom Gottlieba Bära (Baera, Beera)
- Pałac Schweikertów
- Bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki
- Pałac Karola Wilhelma Scheiblera syna
- Pałac Karola i Emila Steinertów
- Kamienica towarzystwa „Betania”
- Kościół ewangelicki św. Mateusza
- Willa Gustawa Geyera, dawny „Dom Zabaw”, Biała Fabryka, Dom Ludwika Geyera
- Budynki zakładów Ludwika Geyera
ŁÓDŹ ZACHWYCAJĄCA ULICĄ PIOTRKOWSKĄ
Piotrkowska 102/106
Pałac Juliusza Heinzla wraz z kamienicami Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Juliusza Heinzla
Zespół nieruchomości pod numerami hipotecznymi 527, 529 i 531 tworzy interesującą kompozycję architektoniczną: dwie bardzo podobne kamienice z końca XIX wieku, utrzymane w formach „kostiumu francuskiego”, flankują neorenesansowy pałac Juliusza Heinzla zrealizowany przez przedsiębiorcę budowlanego Ottona Gehliga, prawdopodobnego autora projektu.
Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...
Na obszernej działce w między ul. Piotrkowską a Sienkiewicza (dawną Dziką) przemysłowiec w latach 60. XIX w. założył zakład włókienniczy. W 1880 r. od ul. Piotrkowskiej wzniósł pałac, którego formy bardzo silnie inspirowane były włoskimi pałacami miejskimi. Cokół boniowany i rustykowany stanowi wizualny fundament, powyżej którego znajduje się piano nobile z wysokimi oknami ujętymi formą aediculi, zwieńczonymi trójkątnym frontonem. W dekoracji rzeźbiarskiej pojawiają się personifikacje: wolności, przemysłu i handlu – które w Łodzi będą nieodłącznym decorum fasad. Siedziba łódzkiego arystokraty inspirowana była formami stosowanymi przez drezdeńskiego architekta Gottfrieda Sempera i Martina Gropiusa. Obiekt łączył w sobie funkcję rezydencjonalną, mieszkaniową oraz handlową. Po obu stronach pałacu mieściły się bramy, które zostały w dwudziestoleciu międzywojennym usunięte, a na ich miejscu postawiono piętrowe domy. Dzięki temu zabiegowi elewacja stała się silnie horyzontalna.
Juliusz Heinzel wykupił obie sąsiadujące z pałacem parcele na przełomie lat 80. i 90. XIX w. Na terenie po Albercie Starke od frontu stała dwupiętrowa kamienica sąsiadująca od północy z pałacem (ul. Piotrkowska 102). Towarzystwo Akcyjne Manufaktur Juliusza Heinzla wybudowało na drugiej działce kamienicę z dwiema oficynami (ul. Piotrkowska 106) według projektu zatwierdzonego przez Hilarego Majewskiego w roku 1891. Przylega ona do południowej strony pałacu Heinzla. Kamienice są do siebie bardzo podobne. Elewacje są siedmioosiowe, symetryczne. Główna oś podkreślona została zdobieniami w partii piętra m.in. wykuszem oraz przejazdem bramnym w parterze. W partii szczytu obydwie posiadają fryz metopowo-tryglifowy oraz attykę. Ich elewacje zdobi czerwona klinkierowa cegła zestawiona z dekoracją wykonaną w jasnym tynku, skupiającą się na naczółkach ze zdobieniami o formach muszlowych i kartuszy ułożonych naprzemiennie. Parter kamienicy pod nr 106 oblicowano piaskowcem, z tego materiału wykonano także wykusz, co podkreśla elegancję budynku.

