Szlak architektoniczny Piotrkowskiej

Obiekt prezentuje charakterystyczny dla głównej ulicy miasta typ wielkomiejskiej kamienicy złożonej z głównego przyulicznego gmachu o trzech piętrach z wysokim poddaszem oraz biegnących w głąb posesji tej samej wysokości oficyn. W fasadzie architekt zastosował mocne podziały pionowe i poziome, akcentujące tektonikę budowli. Ma ona sześć osi okiennych, w tym osie skrajne są szersze, z wprowadzeniem okien trójdzielnych. Skrajna oś północna wyodrębniona jest płaskim pseudoryzalitem z szerokimi balkonami, z murowaną balustradą na pierwszym piętrze i ażurowymi żelaznymi balustradami na dwóch kolejnych; pseudoryzalit ujmują jońskie półkolumny w wielkim porządku. Oś południową zaakcentowano przy pomocy wykuszu przechodzącego przez pierwsze i drugie piętro, z małym tarasem na wysokości trzeciego, obramionym żelazną balustradą; w zwieńczeniu skrajnych osi umieszczono trójkątne frontony z okienkami strychowymi. Przestrzenie międzyokienne wypełnione są lizenami o pasowych boniach, podobne bonie znajdujemy na kolumnach od północy i na narożach wykuszu od południa; podokienniki w wykuszu zdobi zgeometryzowana dekoracja. Na parterze znajdują się duże witryny sklepowe oraz brama przejazdowa na podwórze usytuowana z boku, w drugiej osi od północy. Kompozycja fasady odznacza się elegancją, łącząc modernistyczną prostotę z wysublimowanym zastosowaniem klasycyzujących motywów – w podobnym duchu architekt zakomponował inną kamienicę przy ul. Piotrkowskiej, pod nr 211.

Obiekt wznosiła znana łódzka firma budowlana „Wende & Klause”, w której główną postacią był Johannes Wende budowniczy wielu znanych łódzkich gmachów, współprojektant łódzkiej bazyliki archikatedralnej i kościoła ewangelicko-augsburskiego św. Mateusza. W okresie międzywojennym właścicielami kamienicy byli spadkobiercy Anny i Wilhelma Tugemannów.