Szlak architektoniczny Piotrkowskiej

Pierwotny projekt kamienicy powstał w 1895 r. na zlecenie Rachmila Bronowskiego. który w tymże roku nabył posesję Urzędowa kopia jego projektu podpisana jest przez architekta miejskiego, Franciszka Chełmińskiego, i architekta powiatu łódzkiego, Ignacego Markiewicza – nie świadczy to wszakże o tym, że któryś z nich może być rzeczywistym autorem planu. Podpisywanie kopii planów innego autorstwa przez architektów-urzędników było w czasach carskiej administracji zjawiskiem nagminnym. Plan przewidywał budowę dużego domu mieszkalno-handlowego, ze sklepami w przyziemiu, z sześcioosiową fasadą o symetrycznej kompozycji, o formach neorenesansowych. Na parterze znajduje się pięć dużych prostokątnych otworów – są to witryny sklepowe i brama przejazdowa. Na dwóch piętrach w części środkowej umieszczono duże prostokątne okna. Na trzecim piętrze znajdują się mniejsze okna zamknięte arkadowo.  Symetrię układu podkreślają dwa boczne pseudo ryzality z szerokimi oknami i balkonami. Czy plany te zostały zrealizowane w pełni – nie mamy pewności. W latach 1899-1907 posesja należała do znanej łódzkiej firmy budowlanej „Olszer i Szczeciński”. W 1908 r. nabył ją Naftal Bukiet i on zapewne około 1910 r. dokończył dom – rozbudował oficyny i nadał fasadzie nowy, obecnie istniejący wyraz. Podstawową zmianą było wprowadzenie w środkowej części fasady, na szerokości dwóch środkowych osi, przechodzącego przez trzy piętra wykuszu z czterema oknami na każdej z kondygnacji. Uproszczono też neorenesansowy detal, a w zwieńczeniu zastosowano gzyms arkadkowy.