Szlak architektoniczny Piotrkowskiej

Gdy przed kilkudziesięciu laty „Dziennik Łódzki” przeprowadził konkurs na najpiękniejszą kamienicę Łodzi, zwyciężył właśnie dom Petersilgego. Miała być wizytówką jego firmy, mieszcząc od frontu redakcję gazety, a w tylnej oficynie drukarnię. Kontrowersje wzbudza kwestia autorstwa budowli, co w odniesieniu do dawnej łódzkiej architektury nie jest sytuacją wyjątkową. Architektura budowli operuje rozwiązaniami znamiennymi dla architektury niemieckiej tego czasu i w kręgu architektów niemieckich należałoby szukać jej autora.

Kamienica formalnie jest trzypiętrowa, ale przez podwyższenie parteru o mezzanino i przekrycie wysokim dachem, osiąga znaczną wysokość. Odznacza się urozmaiconą architekturą i bogatymi formami dekoracyjnymi. Mocno zaakcentowana została oś budynku poprzez szeroki pseudoryzalit z wysoką bramą przejazdową w przyziemiu, flankowaną przez dwie kolumny z brunatnego granitu. Ponad bramą znajduje się trójboczny wykusz  z tarasem na wysokości trzeciego piętra. Głównym akcentem dekoracyjnym jest metalowa figura Jana Gutenberga umieszczona w niszy wykuszu (stąd popularne określenie obiektu); nad nią znajduje się data wynalezienia druku: „Anno 1440”. Po bokach elewacji umieszczono fantazyjne metalowe smoki z halabardami. Dekoracji dopełniają liczne alegoryczne maski (podpisane: PAX, BELLUM, MISERIA, FORTUNA), umieszczone pod balkonami łacińskie sentencje („Suum cuique” i „Saxa loquuntur”), tarcze herbowe, egipskie hieroglify oraz medaliony z wizerunkami słynnych postaci związanych z rozwojem drukarstwa, od lewej: Charles Stanhope, Johannes Fust i Peter Schöffer, Louis Daguerre, Bernhard Christoph Breitkopf, Albrecht Dürrer i Alois Senefelder. Na parterze znalazły się duże, przeszklone witryny sklepowe.