- Ratusz
- Kościół katolicki pw. Zesłania Ducha Świętego, pierwotnie ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy
- Kamienica „scheiblerowska”
- Kamienica Izraela Sendrowicza
- Dom Jana Petera
- Kamienica Hugona Wulfsohna, następnie Zelmana Salomonowicza
- Kamienica Abrama Lubińskiego, następnie Berka Zajberta
- Siedziba banku „Wilhelm Landau”
- Kamienica Dawida Szmulewicza
- Kamienica Oskara Kona
- Kamienica Rafała Sachsa
- Kamienica Izraela Poznańskiego
- Kamienica Hermana Konstadta
- Grand Hotel
- Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera
- Pałac Maksymiliana Goldfedera
- Kamienica Hugona Wulfsohna
- Kamienica Jana (Johanna) Petersilgego
- Dom Handlowy Emila Schmechela / Dom Buta
- Kamienica Szymona Goldbluma
- Magazyn konfekcyjny firmy „Schmechel i Rosner”, później cukiernia „Esplanada”
- Pałac Juliusza Heinzla wraz z kamienicami Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Juliusza Heinzla
- Kamienica Wilhelma Tugemanna
- Kamienica Aliny i Gustawa Schichtów
- Pałac Juliusza Kindermanna
- Kamienica firmy „Krusche i Ender”
- Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna
- Kamienica Ryszarda Bechtolda
- Kamienica Adolfa Żadiewicza/ Pomnik kamienicy
- Kamienica Ottona Schultza / „Paradyż”
- Pałac Ewalda Kerna
- Kamienica Rachmila Bronowskiego, następnie Naftala Bukieta
- Kamienica Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu
- Kamienica Izaaka (Icka) Grossleita (Groslajta)
- Kamienica Jakuba Wojdysławskiego
- Dom Józefa Johna
- Kamienica Wilhelma Landaua i Henryka Koschesa
- Kamienica Emila Millera
- Pałac Augusta Härtiga
- Fabryka Markusa Silbersteina
- Dom Gottlieba Bära (Baera, Beera)
- Pałac Schweikertów
- Bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki
- Pałac Karola Wilhelma Scheiblera syna
- Pałac Karola i Emila Steinertów
- Kamienica towarzystwa „Betania”
- Kościół ewangelicki św. Mateusza
- Willa Gustawa Geyera, dawny „Dom Zabaw”, Biała Fabryka, Dom Ludwika Geyera
- Budynki zakładów Ludwika Geyera
ŁÓDŹ ZACHWYCAJĄCA ULICĄ PIOTRKOWSKĄ
Piotrkowska 51
Kamienica Izraela Poznańskiego
Działka o numerze hipotecznym 784 była, co charakterystyczne dla tej części miasta, długa i wąska, rozciągała się aż do ul. Wólczańskiej. W 1864 r. działkę zakupiło małżeństwo Hillerów. W 1873 r. wybudowali na niej dwupiętrowy dom, z czasem dobudowując do niego oficynę. Właściciele podzielili działkę, część sięgającą od ul. Piotrkowskiej do Spacerowej sprzedali w 1891 r. Izraelowi Poznańskiemu. Przemysłowiec na zakupionym terenie wybudował, najpierw od ul. Spacerowej pałacyk dla córki i zięcia – Anny i Jakuba Hertzów. Kamienicę przebudował w 1895 r. najprawdopodobniej według projektu Juliusza Junga. Architekt, podobnie jak w sąsiedniej kamienicy Hermana Konstadta, wykorzystał formy „kostiumu francuskiego”. Całość zabudowy stanowiła spójny zespół, pokazujący pozycję rodziny w mieście.
Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...
Trzypiętrowa kamienica z wysokim mansardowym dachem z dekoracją w postaci metalowego grzebienia, dominuje nad sąsiadującymi obiektami ul. Piotrkowskiej. Dodatkowo zastosowane w elewacji kontrasty czerwonego, ceglanego lica z jasnymi elementami tynkowanymi wyróżniają ją z okolicznej zabudowy. Architekt nawiązał do „stylu Henryka IV”. Niemalże koronkowa dekoracja potraktowana została dosyć płasko. Siedmioosiowa elewacja zakomponowana jest symetrycznie. Centrum elewacji podkreśla prosto zamknięty przejazd bramny ujęty po bokach półkolumnami, a od góry zwieńczony kartuszem rocaillowym. Dekoracje kumulują się w oprawie prostokątnych lukarn mansardowego dachu z głównym akcentem na osi. Między nimi występują mniejsze owalne okna typu oeil-de-boeuf. Uwagę przykuwają dwa profilowane balkony pierwszego piętra, z metalową balustradą z motywami roślinnymi podobnie jak zwieńczenia okien pierwszego i drugiego piętra wykorzystujące w profilowanych naczółkach zdobienia w postaci kartuszów i stylizowanych muszli.
Kamienica pełniła funkcję zarówno reprezentacyjną, mieszkalną jak i handlową. Była wizytówką jednego z największych łódzkich potentatów przemysłowych. W parterze frontowego domu znalazł się obszerny sklep Towarzystwa Akcyjnego Wyrobów Bawełnianych I. Poznańskiego oraz skład. Przestrzeń na skład właściciel podnajmował również Adolfowi Schmidtowi. W dwudziestoleciu międzywojennym mieściła się tam filia Domu Handlowego Willingera i Lipszyca i skład futer A. Bromberga.
