- Ratusz
- Kościół katolicki pw. Zesłania Ducha Świętego, pierwotnie ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy
- Kamienica „scheiblerowska”
- Kamienica Izraela Sendrowicza
- Dom Jana Petera
- Kamienica Hugona Wulfsohna, następnie Zelmana Salomonowicza
- Kamienica Abrama Lubińskiego, następnie Berka Zajberta
- Siedziba banku „Wilhelm Landau”
- Kamienica Dawida Szmulewicza
- Kamienica Oskara Kona
- Kamienica Rafała Sachsa
- Kamienica Izraela Poznańskiego
- Kamienica Hermana Konstadta
- Grand Hotel
- Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera
- Pałac Maksymiliana Goldfedera
- Kamienica Hugona Wulfsohna
- Kamienica Jana (Johanna) Petersilgego
- Dom Handlowy Emila Schmechela / Dom Buta
- Kamienica Szymona Goldbluma
- Magazyn konfekcyjny firmy „Schmechel i Rosner”, później cukiernia „Esplanada”
- Pałac Juliusza Heinzla wraz z kamienicami Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Juliusza Heinzla
- Kamienica Wilhelma Tugemanna
- Kamienica Aliny i Gustawa Schichtów
- Pałac Juliusza Kindermanna
- Kamienica firmy „Krusche i Ender”
- Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna
- Kamienica Ryszarda Bechtolda
- Kamienica Adolfa Żadiewicza/ Pomnik kamienicy
- Kamienica Ottona Schultza / „Paradyż”
- Pałac Ewalda Kerna
- Kamienica Rachmila Bronowskiego, następnie Naftala Bukieta
- Kamienica Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu
- Kamienica Izaaka (Icka) Grossleita (Groslajta)
- Kamienica Jakuba Wojdysławskiego
- Dom Józefa Johna
- Kamienica Wilhelma Landaua i Henryka Koschesa
- Kamienica Emila Millera
- Pałac Augusta Härtiga
- Fabryka Markusa Silbersteina
- Dom Gottlieba Bära (Baera, Beera)
- Pałac Schweikertów
- Bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki
- Pałac Karola Wilhelma Scheiblera syna
- Pałac Karola i Emila Steinertów
- Kamienica towarzystwa „Betania”
- Kościół ewangelicki św. Mateusza
- Willa Gustawa Geyera, dawny „Dom Zabaw”, Biała Fabryka, Dom Ludwika Geyera
- Budynki zakładów Ludwika Geyera
ŁÓDŹ ZACHWYCAJĄCA ULICĄ PIOTRKOWSKĄ
Piotrkowska 18
Kamienica Hugona Wulfsohna, następnie Zelmana Salomonowicza
Neorenesansowa kamienica o formie typowej dla zabudowy ul. Piotrkowskiej z 3 ćwierci XIX wieku, zachowanej zwłaszcza na północnym odcinku ulicy, z okresu przed przejściem miasta w latach 80. XIX wieku w fazę wielkoprzemysłowego rozwoju. Powstała przypuszczalnie na początku lat 70. XIX w. dla kupca Hugona Wulfsohna, w następnej dekadzie przeszła w posiadanie Zelmana Salomonowicza.
Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...
Posesja o numerze hipotecznym 255 w pierwszej połowie XIX wieku często zmieniała właścicieli. Stał na niej typowy dla tego okresu rozwoju miasta drewniany dom tkacza. Na początku lat 70. XIX wieku powstał obecny obiekt, przypuszczalnie pierwotnie piętrowy (plany obiektu nie zachowały się), następnie podwyższony o jedno piętro z poddaszem. Nowy właściciel, Zelman Salomonowicz dobudował w latach 80. dwie tylne oficyny, później powstała jeszcze oficyna poprzeczna. Chciał też nadbudować trzecie piętro, ale plan ten nie został zrealizowany. Niewielka kamienica, o funkcji mieszkalnej i handlowej, prezentuje formy typowe dla tego okresu rozwoju miasta – posiada siedem osi okiennych z bramą wjazdową na podwórze umieszczoną na osi budynku i witrynami sklepowymi po bokach. Fasada otrzymała dekoracyjny wystrój w stylu renesansu włoskiego. Oś budynku zaakcentowana została płaskim pseudoryzalitem flankowanym na każdej z kondygnacji pilastrami: na parterze podwójnymi rzymsko-doryckimi gładkimi, na piętrze jońskimi kanelowanymi, na drugim korynckimi kanelowanymi; podobne pilastry ujmują elewację bo bokach. Okna piętra obramione są płaskimi aedikulami z pilastrami jońskimi i frontonami; na fryzie umieszczono dekorację sztukatorską z motywem masek. Na drugim piętrze okna zamknięte są prostym belkowaniem z pilastrami korynckimi i z fryzem zdobionym motywem roślinnym; nad nimi znajdują się płaskie okienka strychowe zwieńczone frontonami. Położone na osi okna na dwóch piętrach obramiono motywem serliany z trójkątnym frontonem. W zwieńczeniu na osi znajduje się płaski fronton.
