Szlak architektoniczny Piotrkowskiej

Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...

W fasadzie kamienicy dominują mocne, zgeometryzowane podziały pionowe i poziome oraz regularny rytm okien, na piętrze zamkniętych odcinkowo, powyżej prostokątnych; w ostatniej kondygnacji zastosowano niższe trójdzielne okna zamknięte półkoliście. Na parterze pojawiły się duże przeszklone witryny sklepowe ujmujące bramę wjazdową umieszczoną na osi. Obszerne wnętrza sklepowe parteru rozszerzone zostały o pomieszczenia znajdujące się na wyższej kondygnacji, a jednocześnie połączone były z piwnicami, gdzie mieściły się magazyny. Powyżej na każdym piętrze ulokowano po dwa wielopokojowe mieszkania, obejmujące również oficyny.

Część środkową fasady zaakcentowano wykuszem przechodzącym przez trzy piętra i na wysokości czwartego zakończonym małym tarasem poprzedzonym czterema kolumienkami o kapitelach zdobionych motywami roślinnymi. W zwieńczeniu ponad wykuszem pojawia się mała dekoracyjna kopułka, a w bocznych partiach elewacji balustradowa attyka. Zastosowany w dekoracji secesyjny detal, umieszczony głównie w podokiennikach i w polach nadokiennych, jest stonowany i podporządkowany podziałom architektonicznym; w dekoracji  pojawiają się kobiece maski, a w zamknięciach otworów okiennych na piętrze lwie maski. W konstrukcji budynku zastosowano słupy i dźwigary żelazne, a zamiast ceglanych ścian murowanych cienkie ściany z żelbetu.

Na parterze kamienicy mieściły się eleganckie sklepy oraz Warrant Bank. Po śmierci właściciela kamienicę odziedziczyły jego dzieci, a w okresie drugiej wojny światowej przejęli ją niemieccy okupanci. Po wojnie została upaństwowiona - obecnie na parterze nadal mieszczą się tutaj sklepy i lokale usługowe.