ŁÓDŹ ZACHWYCAJĄCA ULICĄ PIOTRKOWSKĄ

Piotrkowska 19
Kamienica Abrama Lubińskiego, następnie Berka Zajberta

Kamienica zawdzięcza swój obecny wygląd Berekowi Zajbertowi, który w latach 90. XIX wieku nabył działkę wcześniej należącą do Abrama Lubińskiego zabudowaną jednopiętrowym budynkiem wzniesionym w 1872 roku. Nowy właściciel przebudował obiekt w początku XX w. Zachowany w Archiwum Państwowym w Łodzi projekt, utrzymany w stylu neogotyckim, opracował w 1899 r. Dawid Landé, znany i ceniony łódzki architekt, mający na swoim koncie liczne realizacje zarówno w duchu historyzmu, jak również secesji.


Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...

Charakterystyczna dla historyzmu końca XIX w. swoboda w łączeniu elementów architektonicznych widoczna jest w szeregu dekoracji zdobiących front trzypiętrowej kamienicy. Budynek zakomponowany został symetrycznie. Na siedmioosiowej elewacji z pasowymi boniami główne akcenty koncentrują się w jej centrum, skupiając wzrok na szerokim przejeździe bramnym zakończonym łukiem obniżonym. Wzrok kieruje się ku dominancie drugiego piętra w postaci szerokiego, trzyczęściowego okna ozdobionego od góry dekoracją sztukatorską oraz masywną, murowaną balustradą z dekoracją maswerkową. Całości dopełnia trójkątne zwieńczenie w partii mansardowego dachu dekorowane sterczynami. Dekoracja maswerkowa występuje również na balustradach pozostałych, węższych balkonów pierwszego i drugiego piętra. Elementy czerpane z architektury gotyckiej dostrzeżemy również w dekoracjach okien pierwszego piętra, gdzie zastosowano obramienia w formie oślego grzbietu i ostrołukowego arkadowania. Zachowana dekoracja jest nieco skromniejsza od tej proponowanej przez projektanta, widać to szczególnie w partii zwieńczenia, gdzie oprawy części lukarn pozbawione zostały trójkątnych zwieńczeń i sterczyn. Mansardowy dach nie udekorowany został również planowaną pierwotnie żelazną, ażurową balustradą (grzebieniem) jaką możemy chociażby dziś zaobserwować na ul. Piotrkowskiej 51 lub 53.

W przestrzeniach handlowych parteru na początku XX w. mieścił się skład wyborów bawełnianych prowadzony przez braci Zeibert oraz zakład jubilerski Józefa Rutenberga.