- Ratusz
- Kościół katolicki pw. Zesłania Ducha Świętego, pierwotnie ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy
- Kamienica „scheiblerowska”
- Kamienica Izraela Sendrowicza
- Dom Jana Petera
- Kamienica Hugona Wulfsohna, następnie Zelmana Salomonowicza
- Kamienica Abrama Lubińskiego, następnie Berka Zajberta
- Siedziba banku „Wilhelm Landau”
- Kamienica Dawida Szmulewicza
- Kamienica Oskara Kona
- Kamienica Rafała Sachsa
- Kamienica Izraela Poznańskiego
- Kamienica Hermana Konstadta
- Grand Hotel
- Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera
- Pałac Maksymiliana Goldfedera
- Kamienica Hugona Wulfsohna
- Kamienica Jana (Johanna) Petersilgego
- Dom Handlowy Emila Schmechela / Dom Buta
- Kamienica Szymona Goldbluma
- Magazyn konfekcyjny firmy „Schmechel i Rosner”, później cukiernia „Esplanada”
- Pałac Juliusza Heinzla wraz z kamienicami Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Juliusza Heinzla
- Kamienica Wilhelma Tugemanna
- Kamienica Aliny i Gustawa Schichtów
- Pałac Juliusza Kindermanna
- Kamienica firmy „Krusche i Ender”
- Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna
- Kamienica Ryszarda Bechtolda
- Kamienica Adolfa Żadiewicza/ Pomnik kamienicy
- Kamienica Ottona Schultza / „Paradyż”
- Pałac Ewalda Kerna
- Kamienica Rachmila Bronowskiego, następnie Naftala Bukieta
- Kamienica Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu
- Kamienica Izaaka (Icka) Grossleita (Groslajta)
- Kamienica Jakuba Wojdysławskiego
- Dom Józefa Johna
- Kamienica Wilhelma Landaua i Henryka Koschesa
- Kamienica Emila Millera
- Pałac Augusta Härtiga
- Fabryka Markusa Silbersteina
- Dom Gottlieba Bära (Baera, Beera)
- Pałac Schweikertów
- Bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki
- Pałac Karola Wilhelma Scheiblera syna
- Pałac Karola i Emila Steinertów
- Kamienica towarzystwa „Betania”
- Kościół ewangelicki św. Mateusza
- Willa Gustawa Geyera, dawny „Dom Zabaw”, Biała Fabryka, Dom Ludwika Geyera
- Budynki zakładów Ludwika Geyera
ŁÓDŹ ZACHWYCAJĄCA ULICĄ PIOTRKOWSKĄ
Piotrkowska 242/250
Fabryka Markusa Silbersteina
Jeden z dwóch – obok fabryki Ludwika Geyera - zachowanych obecnie przy ul. Piotrkowskiej budynków przemysłowych, odznaczający się masywną bryłą z czerwonej cegły, o formach włoskiego trecenta i quattrocenta, co odróżnia go zdecydowanie od powstałej wcześniej „Białej Fabryki” Geyera. Gmach wniesiono dla najznaczniejszego obok Izraela Poznańskiego fabrykanta żydowskiego Łodzi, Markusa Silbersteina, według projektu z 1894 r. sygnowanego przez architekta Adolfa Zeligsona, znanego głównie z wielu prac wykonywanych dla Poznańskich.
Dalsze dzieje i przemiany architektoniczne ...
Markus Silberstein kupił teren przy ul. Piotrkowskiej 242-248 w połowie lat siedemdziesiątych XIX w., by w 1878 r. wystawić w głębi posesji obszerną parterową tkalnię z dachem szedowym, zostawiając przy tym duży obszar od frontu. Dalszy ciąg inwestycji miał miejsce w latach 1894-1895, gdy według projektu Adolfa Zeligsona, architekta związanego z rodziną Poznańskich, z którymi spowinowacony był Silberstein, dobudowano od strony ul. Piotrkowskiej nową, dużą trzypiętrową tkalnię oraz przy północnej granicy posesji piętrowy budynek mieszkalno-biurowy. Dopełnieniem kompleksu była nowa część tylnej, parterowej tkalni dobudowana w 1899 r. od południa, na dokupionej w tym czasie działce. Zachowano przy tym stare parterowe domy tkaczy stojące bezpośrednio przy Piotrkowskiej przed fabrycznym kompleksem.
Budynek tkalni Silbersteina należy do najbardziej charakterystycznych gmachów fabrycznych Łodzi. Prezentuje ceglane formy czerpane z architektury włoskiej wprowadzone przez Karola Scheiblera na terenie Księżego Młyna i Izreala Poznańskiego w zespole przy ul. Ogrodowej, które ukształtowały przemysłowy krajobraz dawnej Łodzi. Jego zwarta bryła na planie prostokąta, flankowana niewysokimi wieżami, odznacza się monumentalnością. Trzynastoosiową część główną fasady kształtuje regularny rytm zamkniętych odcinkowo okien, rozdzielonych lizenami, a wieńczy fryz arkadkowy. Ujmują ją z dwóch stron zryzalitowane wieże podwyższone o jedną kondygnację, z podwójnymi oknami ujętymi arkadową płyciną, z dwoma okulusami górą; w zwieńczeniu wież wprowadzono dekoracyjnie opracowane hurdycje i krenelaż.
